ΜΕΡΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΥΔΟ

Γεωγραφία

Το νησί βρίσκεται 26 ναυτικά μίλια (48 χιλιόμετρα) νότια της Χώρας Σφακίων και η έκτασή του είναι 29 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού είναι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, μόλις 98. [1] Επί της ουσίας, λιγότερο από 50 άνθρωποι ζουν στο νησί. Οι τουριστικές υπηρεσίες στο νησί είναι στοιχειώδεις, παρόλα αυτά το καλοκαίρι, το σύνολο των ανθρώπων στο νησί μπορεί να ξεπεράσει και τους 3.500, οι περισσότεροι των οποίων είναι κατασκηνωτές. Το λιμάνι που δέχεται τα πλοία είναι ο Καραβές, ενώ η πρωτεύουσα του νησιού είναι το Καστρί. Οι οικισμοί του νησιού είναι πέντε συνολικά και το νοτιότερο κατοικημένο χωριό, ονομάζεται Βατσιανά, με συνολικό πληθυσμό 23 κατοίκων.

Ιστορία

Η Γαύδος ήταν κατοικημένη από τη Νεολιθική εποχή. Το νησί έχει ταυτιστεί με την Ωγυγία, όπου η Καλυψώ κρατούσε τον Οδυσσέα αιχμάλωτο. Αρχαιολογικές έρευνες έχουν τεκμηριώσει πως η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε παρουσία στο νησί. Οι Ρωμαίοι έκαναν κατάχρηση της χλωρίδα του νησιού, προκαλώντας έτσι μια διαδικασία αποσάρθρωσης που συνεχίζεται ως σήμερα.

Ο Απόστολος Παύλος πέρασε από την υπήνεμη πλευρά του νησιού, κατά τη διάρκεια του τελικού ταξιδιού του προς τη Ρώμη. Αφού εγκατέλειψε την Κρήτη, μια καταιγίδα, έβγαλε το πλοίο του εκτός πορείας, με αποτέλεσμα να περάσει δίπλα από τη Γαύδο. Το γεγονός αυτό έχει καταγραφεί στις Πράξεις 27:16.

Αργότερα, τον καιρό της Βυζατινής αυτοκρατορίας, το νησί είχε περίπου 8000 κατοίκους (9001000 μ.Χ.), με τρεις επισκόπους και έναν αρχιεπίσκοπο. Τον καιρό της οθωμανικής ηγεμονίας, που κράτησε από το 1665 ως το 1895, η Γαύδος ήταν γνωστή ως Γότζο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο πληθυσμός μειώθηκε σταδιακά στους 500 κατοίκους, το 1882. Αναφορά στους Σαρακηνούς, έχει διασωθεί στο νησί – μια παραλία ονομάζεται Σαρακήνικο.
Τη δεκαετία του 1930 το νησί υπήρξε τόπος εξορίας για τους κομμουνιστές. Περισσότεροι από 250 άνθρωποι εξορίστηκαν στη Γαύδο, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων ηγετικών μελών του Κομμουνιστικού κόμματος, όπως ο Μάρκος Βαφειάδης και ο Άρης Βελουχιώτης. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι συμμαχικές δυνάμεις μετέφεραν μερικά στρατεύματα στη Γαύδο, μετά τη νική των Γερμανών στη Μάχη της Κρήτης[2].

Η αστικοποίηση που έλαβε χώρα τη δεκαετία του ’60 στην υπόλοιπη Ελλάδα, είχε ήδη αρχίσει από τη δεκαετία του ’50 στη Γαύδο. Σε αυτή την περίοδο, οι νησιώτες αντάλλαξαν τη γη τους στη Γαύδο με πρώην τουρκική γη στην Κρήτη, η οποία είχε γίνει διαθέσιμη για ανταλλαγή από το κράτος. Κατά την εποίκησή τους στην Κρήτη, ίδρυσαν μια νέα κοινότητα, τα Γαυδιώτικα.

Πολιτική

Ακολουθώντας χρόνια απομόνωσης, το 1996, η Γαύδος αναδείχθηκε μέσω των ΜΜΕ. Σε μια άσκηση του ΝΑΤΟ, η Γαύδος υπήρξε εστία αμφισβήτησης, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Έπειτα από αυτό το γεγονός, ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κώστας Σημίτης, επισκέφθηκε το νησί και ανακοίνωσε ένα πενταετές σχέδιο ανάπτυξης της Γαύδου, κόστους 1,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Το 2001, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος εγκαινίασε στη Γαύδο, ένα τηλεπεριθαλπτικό κέντρο, η οποία μέχρι τότε δεν είχε καμία ιατρική κάλυψη. Η άσκηση αυτή όμως δεν λειτούργησε, καθώς η υποδομή του νησιού δεν επέτρεπε επαρκή παροχή ηλεκτρισμού για την πλήρη λειτουργία του κέντρου. Για το σκοπό της εγκαινίασης, μεταφέρθηκαν ηλεκτρικές γεννήτριες, οι οποίες στη συνέχεια απομακρύνθηκαν.

Το 2002, το νησί ξαναήρθε στο προσκήνιο, λόγω των συλλήψεων κάποιων μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

ΛΙΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΥΔΟ

Γεωγραφία

Το νησί βρίσκεται 26 ναυτικά μίλια (48 χιλιόμετρα) νότια της Χώρας Σφακίων και η έκτασή του είναι 29 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού είναι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, μόλις 98. [1] Επί της ουσίας, λιγότερο από 50 άνθρωποι ζουν στο νησί. Οι τουριστικές υπηρεσίες στο νησί είναι στοιχειώδεις, παρόλα αυτά το καλοκαίρι, το σύνολο των ανθρώπων στο νησί μπορεί να ξεπεράσει και τους 3.500, οι περισσότεροι των οποίων είναι κατασκηνωτές. Το λιμάνι που δέχεται τα πλοία είναι ο Καραβές, ενώ η πρωτεύουσα του νησιού είναι το Καστρί. Οι οικισμοί του νησιού είναι πέντε συνολικά και το νοτιότερο κατοικημένο χωριό, ονομάζεται Βατσιανά, με συνολικό πληθυσμό 23 κατοίκων.

Ιστορία

Η Γαύδος ήταν κατοικημένη από τη Νεολιθική εποχή. Το νησί έχει ταυτιστεί με την Ωγυγία, όπου η Καλυψώ κρατούσε τον Οδυσσέα αιχμάλωτο. Αρχαιολογικές έρευνες έχουν τεκμηριώσει πως η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε παρουσία στο νησί. Οι Ρωμαίοι έκαναν κατάχρηση της χλωρίδα του νησιού, προκαλώντας έτσι μια διαδικασία αποσάρθρωσης που συνεχίζεται ως σήμερα.

Ο Απόστολος Παύλος πέρασε από την υπήνεμη πλευρά του νησιού, κατά τη διάρκεια του τελικού ταξιδιού του προς τη Ρώμη. Αφού εγκατέλειψε την Κρήτη, μια καταιγίδα, έβγαλε το πλοίο του εκτός πορείας, με αποτέλεσμα να περάσει δίπλα από τη Γαύδο. Το γεγονός αυτό έχει καταγραφεί στις Πράξεις 27:16.

Αργότερα, τον καιρό της Βυζατινής αυτοκρατορίας, το νησί είχε περίπου 8000 κατοίκους (9001000 μ.Χ.), με τρεις επισκόπους και έναν αρχιεπίσκοπο. Τον καιρό της οθωμανικής ηγεμονίας, που κράτησε από το 1665 ως το 1895, η Γαύδος ήταν γνωστή ως Γότζο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο πληθυσμός μειώθηκε σταδιακά στους 500 κατοίκους, το 1882. Αναφορά στους Σαρακηνούς, έχει διασωθεί στο νησί – μια παραλία ονομάζεται Σαρακήνικο.


Τη δεκαετία του 1930 το νησί υπήρξε τόπος εξορίας για τους κομμουνιστές. Περισσότεροι από 250 άνθρωποι εξορίστηκαν στη Γαύδο, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων ηγετικών μελών του Κομμουνιστικού κόμματος, όπως ο Μάρκος Βαφειάδης και ο Άρης Βελουχιώτης. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι συμμαχικές δυνάμεις μετέφεραν μερικά στρατεύματα στη Γαύδο, μετά τη νική των Γερμανών στη Μάχη της Κρήτης[2].

Η αστικοποίηση που έλαβε χώρα τη δεκαετία του ’60 στην υπόλοιπη Ελλάδα, είχε ήδη αρχίσει από τη δεκαετία του ’50 στη Γαύδο. Σε αυτή την περίοδο, οι νησιώτες αντάλλαξαν τη γη τους στη Γαύδο με πρώην τουρκική γη στην Κρήτη, η οποία είχε γίνει διαθέσιμη για ανταλλαγή από το κράτος. Κατά την εποίκησή τους στην Κρήτη, ίδρυσαν μια νέα κοινότητα, τα Γαυδιώτικα.

Πολιτική

Ακολουθώντας χρόνια απομόνωσης, το 1996, η Γαύδος αναδείχθηκε μέσω των ΜΜΕ. Σε μια άσκηση του ΝΑΤΟ, η Γαύδος υπήρξε εστία αμφισβήτησης, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Έπειτα από αυτό το γεγονός, ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κώστας Σημίτης, επισκέφθηκε το νησί και ανακοίνωσε ένα πενταετές σχέδιο ανάπτυξης της Γαύδου, κόστους 1,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Το 2001, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος εγκαινίασε στη Γαύδο, ένα τηλεπεριθαλπτικό κέντρο, η οποία μέχρι τότε δεν είχε καμία ιατρική κάλυψη. Η άσκηση αυτή όμως δεν λειτούργησε, καθώς η υποδομή του νησιού δεν επέτρεπε επαρκή παροχή ηλεκτρισμού για την πλήρη λειτουργία του κέντρου. Για το σκοπό της εγκαινίασης, μεταφέρθηκαν ηλεκτρικές γεννήτριες, οι οποίες στη συνέχεια απομακρύνθηκαν.

Το 2002, το νησί ξαναήρθε στο προσκήνιο, λόγω των συλλήψεων κάποιων μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Η Ιστορια της Γαυδου

                     ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ…….ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Οπως ξερομε από την μακραίωνη ιστορία της Γαύδου,ο πλυθησμός της ηταν κατα πολύ μεγαλύτερος από αυτόν όχι μόνο σήμερα,αλλα και των τελευταίων δεκαετιών.Παλιότερα και ποιό συγκεκριμένα πριν την δεκαετία του 1950 στο νησί δεν υπήρχε τιποτα που να σου θυμίζει τον πολιτισμό.Δεν υπήrχε Ηλεκτρικό ρευμα,ουτε τηλέφωνο ουτε και κανένα μεσο ψυχαγωγίας.
Οι ανθρωποι ήταν απασχολημένοι στις χειρονακτικές εργασίες,στην γεωργία,την κτηνοτροφία και στην ντόπια ερασιτεχνική αλιεία.
Νωρις καθε βραδυ μαζευοταν γυρω από το πιρομαχη(τζακι) καποιου συγγενικου προσώπου για μια μικρη αποσπερίδα,μια ολιγοωρη συζήτηση για τις καθημερινές δουλειές,για τα ζωα,το ζευγαρι,γιατι για τα εξωτερικά νεα-Ειδησεις-δεν τους απασχολούσαν.
Ο λόγος ηταν πως δεν υπήρχε ουτε τηλεόραση ,ουτε ραδιόφωνο,εφημερίδες και περιόδικά ήταν σπάνια λόγω της μη τακτικής Συγκοινωνίας με την Κρήτη.Το πρώτο ραδιόφωνο
ήρθε στο νησί το 1952.Η ειδηση του ραδιοφώνου έγινε γνωστή σε όλους τους νησιώτεςκαι όλοι περοσσότερο ηλικιωμένοι, έμεναν καταπλήκτοι με πολλές απορίες και ερωτήσεις,πως απο ένα κουτι να βγαινει φωνή ανθρώπου και τραγούδια.
Η αγραμματοσύνη ειχε φθάσει στο αποκορύφωμα,βέβαια περισσότερο στις νεαρές κοπέλες,που οι γονείς δεν τις αφηναν να πανε σχολείο.Δουλευαν στο Νοικοκυριό,μαζι με την μητερα ή στον Αργαλειό και οι μεγαλύτερες πηγεαιαν και στα χωράφια.
Οι νέοι πήγαιναν στο σχολείο το πολύ μέχρι την τετάρτη ταξη του Δημοτικού Σχολείου,και στην συνέχεια βοηθούσαν τον Πατερα στις αγροτικές Δουλειες ,στην βοσκή και φυλαξη των Αιγοπροβάτων.
Αλλες απασχολήσεις δεν υπήρχαν στο Νησί και αυτός ήταν και ό λόγος που ανάγκασε νέους,νέες και ηλικιωμένους να σκέβονται συνέχεια τον ξενιτεμό,να εγκαταλείψουν τις περιουσίες τους και να ζητούν αλλου
Πριν ακόμα αρχίσει την παρουσία του ο τουρισμός-περίπου το 1980 άρχισε η εγκατάλειψη και η παρακμή του νησιού και τοσο οι νέοι όσο και οι νέες άρχισαν να ξενιτευονται.
Στην δεκαετία του 1980 αρχισε να φαίνεται,να εξελίσσεται το νησί,έγινε η τηλεφωνική σύνδεση με την Κρητη,μπήκε το Ηλεκτρικό ρευμα όχι όμως παντού (όπου εξακολουθεί μεχρι και σημερα)βελτιώθηκε η Συγκοινωνία με την Κρητη,Κτιστηκαν Τουριστικά Δωμάτι,
Ταβέρνες,Εστιατόρια,Γραφειο Ενοικίασης Αυτοκινήτων  κ.τ.λ  .
Δυστυχώς όμως ο μονιμος πληθυσμός του Νησιού ειναι λιγοστός και αν συνεχιστεί η εξελιξη μες τους σημερινους ρυθμούς η πλήρη ερήμωση του νησιου ειναι προβλέψημη.
Δυστιχώς οι ίδιες δουλειές συνεχιζοντυαι και σήμερα,αν εξαιρέσουμε λίγες μερες του καλοκαιριού που οι Νεοι ασχολούνται με τον Τουρισμό.
Στα χωρια συνεχίζεται η παλιά καθημερινότητα,οι μεν γυναίκες ασχολούνται με το Νοικοκυριό,το μαγειρεμα,το πλησταριό,το ταισμα των πουλερικών,των κουνελιών,την καλλιέρεγια και περιποιηση των κηπευτικών,πότισμα ,σκάλισμα,ξεβοτανισμα, και άλλες δουλιές καθημερινές.
Οι άνδρες δουλευουν στα χωραφια,στη σπορά,να βοσκίζουν γιδοπρόβατα,να κουβαλούν καυσόξυλαγια τις σόμπες τα τζάκια και τους φούρνους.
Πολύ λίγοι είναι αυτοί που μαζευονται τα βράδια στα καφενεία για καφέ,για ενα ποτήρι κρασί και λίγη κουβέντα για την καθημερινότητα.
Δυστιχώς και τα χωρια και ολόκληρο το νησί αρχίζουν σιγά-σιγά να ερημώνουν.


Το νησακι της Γαυδου

Το νησάκι της Γαύδου, απέναντι από τα Σφακιά, είναι το νοτιότερο σύνορο Ελλάδας και την Ευρώπης. Είναι 22 ναυτικά μίλια από το Λουτρό, ακριβώς στη μέση του Λιβυκού πελάγους και η έκτασή του είναι 27 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σύμφωνα με τόν Καλλίμαχο, αυτό είναι το αρχαίο νησί της Ωγυγία όπου, όπως ισχυρίζεται ο Όμηρος στην «Οδύσσεια», όπου έζησε η νύμφη Καλυψώ.

Άλλα ονόματα Γαύδος στο παρελθόν ήταν «Καύδος» και «Κλαύδος» (Ptolemens και Ierocles), «Κλαυδή ή Καύδη» (η Επιστολές), «Γότζο» (οι Ενετοί). Κατά την πρώτη Βυζαντινή περίοδο, Γαύδος είχε έναν επίσκοπο, όπως είχε πολλούς κατοίκους, αλλά, κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, το νησάκι εγκαταλείφθηκε, καθώς πειρατές κατέφυγαν εκεί. Μέχρι τα τέλη του 18ου, αρχές του 19ου αιώνα,

Γαύδος ανήκε στα Σφακιά και ήταν μέρος του Δήμου της Ανώπολης Σφακίων. Το 1925, έγινε μια ξεχωριστή κοινότητα, και παρέμεινε τμήμα του νομού Σφακίων, μέχρι το 1950. Στη συνέχεια, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των κατοίκων είχε μετακινηθεί στην Παλαιόχωρα, Γαύδος έγινε μέρος της επαρχίας Σελίνου. Βιβλιογραφία αναφέρει την ύπαρξη των 172 κατοίκων στους οικισμούς Καστρί, Άμπελος, Βατσιανά και Μετόχια, καθώς και την ύπαρξη των οικισμών πρίν τον πόλεμο, όπως Drethiana, Ξενάκη, Galana, Fragliathana.

Το Λαογραφικο Μουσειο της Γαυδου, σημερα.

To Λαογραφικο Μουσειο της Γαυδου Περιεχει 1000δες εκθεματα τα οποια       εχουν       συλλεχθει , συντηριθει κ εκθεθει απο τον Ιερεα της Γαυδου, τον Παπα Μανωλη Μπικογιαννάκη. Που με πολυ κοπο κ αφωσιωση τα περισυλλεξε απο παλια σπιτια της Γαυδου κ τα εκθεσε σε 3 δωματια που εχουν κτηστει πριν απο το 1850. Σημερα λειτουργει μονο τουες Θερινους μηνες (Ιουνιο-Ιουλιο-Αυγουστο) και Ειναι στην τοποθεσια Σγουδιανα Γαυδου και στεγαζονται στο συγγροτημα με την επονυμια «ΜΕΤΟΧΙ».

Hello world!

Welcome to WordPress.com. After you read this, you should delete and write your own post, with a new title above. Or hit Add New on the left (of the admin dashboard) to start a fresh post.

Here are some suggestions for your first post.

  1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
  2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
  3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.