Η Ιστορια της Γαυδου

                     ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ…….ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Οπως ξερομε από την μακραίωνη ιστορία της Γαύδου,ο πλυθησμός της ηταν κατα πολύ μεγαλύτερος από αυτόν όχι μόνο σήμερα,αλλα και των τελευταίων δεκαετιών.Παλιότερα και ποιό συγκεκριμένα πριν την δεκαετία του 1950 στο νησί δεν υπήρχε τιποτα που να σου θυμίζει τον πολιτισμό.Δεν υπήrχε Ηλεκτρικό ρευμα,ουτε τηλέφωνο ουτε και κανένα μεσο ψυχαγωγίας.
Οι ανθρωποι ήταν απασχολημένοι στις χειρονακτικές εργασίες,στην γεωργία,την κτηνοτροφία και στην ντόπια ερασιτεχνική αλιεία.
Νωρις καθε βραδυ μαζευοταν γυρω από το πιρομαχη(τζακι) καποιου συγγενικου προσώπου για μια μικρη αποσπερίδα,μια ολιγοωρη συζήτηση για τις καθημερινές δουλειές,για τα ζωα,το ζευγαρι,γιατι για τα εξωτερικά νεα-Ειδησεις-δεν τους απασχολούσαν.
Ο λόγος ηταν πως δεν υπήρχε ουτε τηλεόραση ,ουτε ραδιόφωνο,εφημερίδες και περιόδικά ήταν σπάνια λόγω της μη τακτικής Συγκοινωνίας με την Κρήτη.Το πρώτο ραδιόφωνο
ήρθε στο νησί το 1952.Η ειδηση του ραδιοφώνου έγινε γνωστή σε όλους τους νησιώτεςκαι όλοι περοσσότερο ηλικιωμένοι, έμεναν καταπλήκτοι με πολλές απορίες και ερωτήσεις,πως απο ένα κουτι να βγαινει φωνή ανθρώπου και τραγούδια.
Η αγραμματοσύνη ειχε φθάσει στο αποκορύφωμα,βέβαια περισσότερο στις νεαρές κοπέλες,που οι γονείς δεν τις αφηναν να πανε σχολείο.Δουλευαν στο Νοικοκυριό,μαζι με την μητερα ή στον Αργαλειό και οι μεγαλύτερες πηγεαιαν και στα χωράφια.
Οι νέοι πήγαιναν στο σχολείο το πολύ μέχρι την τετάρτη ταξη του Δημοτικού Σχολείου,και στην συνέχεια βοηθούσαν τον Πατερα στις αγροτικές Δουλειες ,στην βοσκή και φυλαξη των Αιγοπροβάτων.
Αλλες απασχολήσεις δεν υπήρχαν στο Νησί και αυτός ήταν και ό λόγος που ανάγκασε νέους,νέες και ηλικιωμένους να σκέβονται συνέχεια τον ξενιτεμό,να εγκαταλείψουν τις περιουσίες τους και να ζητούν αλλου
Πριν ακόμα αρχίσει την παρουσία του ο τουρισμός-περίπου το 1980 άρχισε η εγκατάλειψη και η παρακμή του νησιού και τοσο οι νέοι όσο και οι νέες άρχισαν να ξενιτευονται.
Στην δεκαετία του 1980 αρχισε να φαίνεται,να εξελίσσεται το νησί,έγινε η τηλεφωνική σύνδεση με την Κρητη,μπήκε το Ηλεκτρικό ρευμα όχι όμως παντού (όπου εξακολουθεί μεχρι και σημερα)βελτιώθηκε η Συγκοινωνία με την Κρητη,Κτιστηκαν Τουριστικά Δωμάτι,
Ταβέρνες,Εστιατόρια,Γραφειο Ενοικίασης Αυτοκινήτων  κ.τ.λ  .
Δυστυχώς όμως ο μονιμος πληθυσμός του Νησιού ειναι λιγοστός και αν συνεχιστεί η εξελιξη μες τους σημερινους ρυθμούς η πλήρη ερήμωση του νησιου ειναι προβλέψημη.
Δυστιχώς οι ίδιες δουλειές συνεχιζοντυαι και σήμερα,αν εξαιρέσουμε λίγες μερες του καλοκαιριού που οι Νεοι ασχολούνται με τον Τουρισμό.
Στα χωρια συνεχίζεται η παλιά καθημερινότητα,οι μεν γυναίκες ασχολούνται με το Νοικοκυριό,το μαγειρεμα,το πλησταριό,το ταισμα των πουλερικών,των κουνελιών,την καλλιέρεγια και περιποιηση των κηπευτικών,πότισμα ,σκάλισμα,ξεβοτανισμα, και άλλες δουλιές καθημερινές.
Οι άνδρες δουλευουν στα χωραφια,στη σπορά,να βοσκίζουν γιδοπρόβατα,να κουβαλούν καυσόξυλαγια τις σόμπες τα τζάκια και τους φούρνους.
Πολύ λίγοι είναι αυτοί που μαζευονται τα βράδια στα καφενεία για καφέ,για ενα ποτήρι κρασί και λίγη κουβέντα για την καθημερινότητα.
Δυστιχώς και τα χωρια και ολόκληρο το νησί αρχίζουν σιγά-σιγά να ερημώνουν.


Το νησακι της Γαυδου

Το νησάκι της Γαύδου, απέναντι από τα Σφακιά, είναι το νοτιότερο σύνορο Ελλάδας και την Ευρώπης. Είναι 22 ναυτικά μίλια από το Λουτρό, ακριβώς στη μέση του Λιβυκού πελάγους και η έκτασή του είναι 27 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σύμφωνα με τόν Καλλίμαχο, αυτό είναι το αρχαίο νησί της Ωγυγία όπου, όπως ισχυρίζεται ο Όμηρος στην «Οδύσσεια», όπου έζησε η νύμφη Καλυψώ.

Άλλα ονόματα Γαύδος στο παρελθόν ήταν «Καύδος» και «Κλαύδος» (Ptolemens και Ierocles), «Κλαυδή ή Καύδη» (η Επιστολές), «Γότζο» (οι Ενετοί). Κατά την πρώτη Βυζαντινή περίοδο, Γαύδος είχε έναν επίσκοπο, όπως είχε πολλούς κατοίκους, αλλά, κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, το νησάκι εγκαταλείφθηκε, καθώς πειρατές κατέφυγαν εκεί. Μέχρι τα τέλη του 18ου, αρχές του 19ου αιώνα,

Γαύδος ανήκε στα Σφακιά και ήταν μέρος του Δήμου της Ανώπολης Σφακίων. Το 1925, έγινε μια ξεχωριστή κοινότητα, και παρέμεινε τμήμα του νομού Σφακίων, μέχρι το 1950. Στη συνέχεια, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των κατοίκων είχε μετακινηθεί στην Παλαιόχωρα, Γαύδος έγινε μέρος της επαρχίας Σελίνου. Βιβλιογραφία αναφέρει την ύπαρξη των 172 κατοίκων στους οικισμούς Καστρί, Άμπελος, Βατσιανά και Μετόχια, καθώς και την ύπαρξη των οικισμών πρίν τον πόλεμο, όπως Drethiana, Ξενάκη, Galana, Fragliathana.

Το Λαογραφικο Μουσειο της Γαυδου, σημερα.

To Λαογραφικο Μουσειο της Γαυδου Περιεχει 1000δες εκθεματα τα οποια       εχουν       συλλεχθει , συντηριθει κ εκθεθει απο τον Ιερεα της Γαυδου, τον Παπα Μανωλη Μπικογιαννάκη. Που με πολυ κοπο κ αφωσιωση τα περισυλλεξε απο παλια σπιτια της Γαυδου κ τα εκθεσε σε 3 δωματια που εχουν κτηστει πριν απο το 1850. Σημερα λειτουργει μονο τουες Θερινους μηνες (Ιουνιο-Ιουλιο-Αυγουστο) και Ειναι στην τοποθεσια Σγουδιανα Γαυδου και στεγαζονται στο συγγροτημα με την επονυμια «ΜΕΤΟΧΙ».

Hello world!

Welcome to WordPress.com. After you read this, you should delete and write your own post, with a new title above. Or hit Add New on the left (of the admin dashboard) to start a fresh post.

Here are some suggestions for your first post.

  1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
  2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
  3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.